zondag 17 december 2017

Sprong naar het westen

Ja we gaan het toch echt doen. Dieseltank is gevuld; Verstaging gecontroleerd, Olie gepijld; Bijna alle boodschappen zijn gehaald. Morgen nog uitchecken en de laatste verse spullen op de plaatselijke markt van Mindelo kopen. Dan kiezen we met het juiste tij mee het ruime sop naar het westen.

We hadden het idee om de vele Nederlanders die ons afgelopen weken waren voorgegaan te volgen naar Suriname maar bij het nakijken in de pilots en op internet zien we dat we verplicht zijn tegen gele koorts ingeent te zijn. Dat zijn we niet.  Waren ook oorspronkelijk niet van plan via Suriname te gaan. We richten onze koers nu op Grenada het zuidelijke eiland in de Carieb.

Onderweg proberen we onze positie via de sateliet telefoon op dit blog te plaatsen zodat degene die dat leuk vinden ons kunnen volgen. Let wel op!!!  dat als er we geen bericht plaatsen dit niet betekent dat er iets mis is alleen laat de techniek ons dan even in de steek. We zullen dan proberen om zsm alsnog een bericht te plaatsen.

Wij wensen iedereen alvast hele Fijne Feestdagen en een Gezond en ondernemend 2018





zaterdag 16 december 2017

Santo Antao met de Ferry

We hebben samen met Tom (van de Shalom) en zijn vader afgesproken om met de Ferry naar het eiland aan de overzijde te gaan. Helaas is Heidi ziek en gaat daarom niet mee. Met z'n vieren staan we om 6:30 uur bij het loket van de Ferry om een kaartje te kopen. Om 7:00 uur vaart hij uit om om 8:00 uur af te meren aan de kade in Porto Novo op het eiland Santo Antao.  Als we de aankomsthal uitkomen zien we de trap vol staan met chauffeurs die je graag het eiland willen laten zien. Onze bezorgtheid over of we wel een geschikte taxi hiervoor zullen gaan vinden is dus volledig ongegrond. De politie houdt de mannen op gepast afstand zodat je toch nog enigzins kan bekijken wat je wilt gaan doen en wie je dit gunt. Wel even afdingen want ze vragen natuurlijk uit eenlopende bedragen.
John spreekt met Nelson die een mooie rode pick-up heeft met zowel mogelijkheid om binnen en buiten te zitten.

Hij lijkt wel wat engels te kunnen en ziet er relaxed uit. We dingen af naar 7000 escudo's dat is ongeveer 65 euro voor ons vieren. De route die we gaan rijden is het eiland recht oversteken naar het westen langs de vulkaankrater dan via de Kustroute terug naar de Ferry om 15:00 uur. Bijna dagvullend dus.
Bij de supermarkt kopen we nog wat drinken en wat koekjes voor onderweg. We starten heel stoer met zijn allen buiten in de achterbak op de bankjes maar als we berg op rijden komen we toch wel in wat koudere lucht terecht met flink wat bewolking. Nelson stopt af en toe voor wat mooie foto momentjes.


 Prachtige uitzichten over de ruwe rotsen en uitzicht over zee. De hoogste berg is zo'n 1500 meter.

We gaan via Ribeira Grande ( wat toch niet zo groot is) naar Ponta del Sol. Volgens de Pilot wordt hier sinds 1999 een stijgende water temperatuur gemeten en is men bedacht op een vulkaan uitbarsting in de toekomst.

Vissers staan hier grootse verhalen op de kade te houden. Er is een kleine haven waar zij aanmeren waar behoorlijke swell in staat.
We volgen de kustweg noordwaarts waar we aankomen in Paul. We kunnen hier onze lunch nuttigen. We kiezen voor de kip, best een beetje tricky, in ons achterhoofd nog Marokko, maar de kip is goed doorbakken en smaakt heerlijk. We zullen nu wel genoeg  anti stoffen hebben hopen we. We bezoeken de Paul vallei die er uit ziet als een ware oase tussen de ruwe rotspartijen.


Bomen met Bananen, Papaya, suikerriet, kokosnoten groeien hier vollop. De kustweg gaat door 2 tunnels langs punto Janela en dan weer naar het zuiden naar porto Novo waar we om 16:00 uur met de Ferry terug naar Mindelo gaan.
Als we zitten te wachten begint het flink door te regenen. Bij aankomst in Mindelo regent het flink en staan de wegen blank, taxi's zijn allen bezet. We wachten de bui even af en lopen dan terug naar de haven.
Het was een bijzonder bezoek aan een bijzonder eiland met vriendelijke mensen en een zeer mooie natuur.

maandag 11 december 2017

Eerste dagen Mindelo (Porto Grande)

We zijn echt weer in een andere wereld beland. Een beetje tegenstrijdig gevoel weer. Aan de ene kant wordt er luxe opgetuigd voor de toeristen zoals een waterfront en andere kant zijn er bedelaars die proberen geld te verdienen door bijvoorbeeld je vuilniszak in de container te gooien waar ze dan wat geld voor willen. Het is een oude portugese kolonie wat je aan sommige gebouwen afziet. Het is voor een deel wel in verval geraakt. Dat geeft een beetje treurige aanblik van de plaats.
Zaterdag en zondag is het redelijk stil op straat en de meeste winkels zitten dicht. Er zijn een paar vers markten en kleine supermarkten waar wel westerse prijzen worden gehanteerd.




Aan de steiger waar we liggen ontmoeten we nog een aantal Nederlanders op de:  Dingo, Amante, Rebel, Seahawk en de Kaya. De Summerwind en de Shalom zijn afgelopen vrijdag ook veilig aangekomen.
De marina is behoorlijk duur en echt comfortabel lig je niet aan de steiger. Je ligt met lijnen aan een mooring maar de steigers zelf bewegen behoorlijk heen en weer zodat als je er overheen loopt denkt dat je al flink wat borrels op hebt in de Floating Bar bij de ingang van de haven. Van en aan boord komen is ook elke keer weer een flinke worsteling zeker ook omdat we ivm de windvaan achterop met de punt naar voren liggen.
We besluiten toch hier nog wat nachten te verblijven voor we voor anker gaan omdat we wel wat willen gaan bezoeken op het eiland en dan ligt de boot net ff iets veiliger als je niet aan boord bent. Plus er staat de komende dagen best wel wat wind dus dan is het ook altijd de vraag of het anker voldoende houdt als je afwezig bent.

We bezoeken het strand iets naar het noorden, zo'n 15 minuten lopen. Dit wordt het Copa Cobana van Mindelo genoemd. Als we na wat industrie daar aankomen zien we wat hiermee bedoeld wordt. Er zijn ook een paar tentjes waar je wat kan drinken.


Het blijft nog steeds wat haze, zoals men dat noemt. Een beetje damping met hier dan ook nog zand in de lucht.Het maakt de omgeving wat mysterieus.
Aan de overzijde schijnt een supermooi groen eiland te liggen, echter hebben wij het nog niet gezien. De punt die je op de foto ziet is Ilheu dos Passaros tussen Sao Vincente en Santa Antao in. Tussen deze rots en het eiland zijn we binnen komen varen afgelopen vrijdag.

Vanuit Nederland krijgen we foto's met flink wat sneeuw toegestuurd.  Het ziet er super gezellig uit, maar we missen de overlast ervan zeker niet. Het kerstgevoel zit er bij ons in onze korte broek en t-shirt nog niet echt in. In de straten van Mindelo brandt s-avonds de kerstverlichting volop. Dus dat het bijna kerst is daar kunnen we niet omheen.
Gisteren heb ik dan ook de meegebrachte feestverlichting opgehangen, dit is s- avonds super gezellig als het  donker wordt  en geeft het aan boord een extra gezellige sfeer. Het is op de Kaap Verden 2 uur vroeger dan in Nederland en om ongeveer 19:00 uur donker. De kerstversiering gekregen uit Nederland is ook opgehangen en neergezet.






zondag 10 december 2017

Las Palmas naar Mindelo, Kaap Verden

We hebben na veel afwegingen besloten om de Canarische eilanden te verlaten en naar de Kaap Verden te zeilen. Dit is een zeiltocht van ongeveer 8 dagen en ruim 800 mijl. In Las Palmas doen we boodschappen voor de oversteek. Voldoende blikken groente maar vooral drinkwater slaan we flink in.


De temperatuur is namelijk overdag tussen de 25 en 30 graden dus is het belangrijk voldoende vocht tot je te nemen.  Ook de watersportwinkel wordt een aantal malen bezocht voor kaarten, net voor het fruit, gastenvlaggetje voor de kaapverden etc.
We vinden het wel spannend om nu nog iets langer op zee te gaan zijn. Van Marokko naar Lanzerote hebben we 5 dagen gezeild.
In Las Palmas liggen ook de Summerwind en de Shalom die ook naar Mindelo willen gaan zeilen. We spreken elkaar een aantal keer over de dag waarop het vertrek zal gaan plaatsvinden en wat de weersvoorspellingen aangeven. Uiteindelijk valt de dag van vertrek op 1 december. Overdag drinken we nog wat met Floor en Casper en tasten af of we ons voldoende hebben voorbereid. We willen rond 3 uur vertrekken zodat we met licht het grootste gedeelte langs Cran Canaria kunnen afleggen.


We vertrekken met weinig wind de motor blijft aan tot het donker wordt. Dan gaan we zeilen omdat we toch wat vistonnetjes hebben gezien en geen zin hebben dit in de schroef te krijgen. We houden de zeilen net vol en tja we moeten nog een stukje dus een rustige start van de tocht is prima.

Zaterdag 2 december
De nacht is heel rustig verlopen. Om beurten houden we wacht in de kuip en slapen we een paar uur. Er is nog steeds weinig wind. De dolfijnen komen ons bij het ochtendgloren begroeten en spelen rond de boot. We zetten de genaker om wat meer voortgang te hebben. We spotten een paar zeeschildpadden. Als de wind helemaal inzakt starten we toch maar de motor. Zo gaan we de nacht in. we hebben wel het grootzeil bij staan maar de motor doet het meeste werk. Als rond 3 uur snachts de wind er weer bij komt kan de motor uit.

Zondag 3 december
Er is wat meer wind maar ook wat meer golven. Best even wennen na 1,5 dag met zeer weinig wind en een zee die meer aanvoelt als de randmeren dan een oceaan. Tevens is het bewolkt en valt er af en toe een spat regen. Uiteindelijk krijgen we ook nog een echte bui regen over ons heen. We verleggen de koers richting lichtere lucht en hopenlijk ook minder regen. Via de Marifoon hebben we contact met de summerwind en de Shalom. Als we koers verleggen richting de summerwind roepen we ze op of ze nog gevuld speculaas over hebben wat ze gisteren gebakken hebben. Helaas het was zo goed gelukt en zo smakelijk dat alles opgegaan.

Maandag 4 december
De afgelopen nacht zijn er wat meer golven en wind gekomen. We maken flink voortgang. De zon is er weer bij daar zijn we blij om. We beginnen een vast dagritme te krijgen. Als het licht is een ontbijt met daarna kopje koffie. Hengel uit om te kijken of we een vis kunnen vangen. Tussen de middag lunch daarna een fruit momentje, avond eten maken en dan de afwas, koffie en dan gaan de wachten in. Het is licht van ongeveer 7 uur s-morgens tot 7 uur s-avonds. De nachten gaan ook snel. We hebben om beurten wacht van 3,3,2,2 vanaf ongeveer half 9 tot smorgens een uur of 8 a 9.

Dinsdag 5 december
Afgelopen nacht zijn we verder van de Summerwind en de Shalom gezeild. We hebben via de marifoon contact met de summerwind. We delen onze coordinaten en zien dat we nog op de zelfde koers varen alleen zij zitten 20 mijl achter ons en de Shalom daar weer een mijl of 20 achter. We raken dus het contact langzaam aan kwijt.
Bij de koffie genieten we van de pepernoten die we uit nederland hebben gekregen. Het is per slot van rekening Sinterklaas vandaag. De maan schijnt snachts ook volop, volle maan. Dit geeft de nacht wat licht en is er toch wat meer zicht. We hebben nu zo'n 400 mijl gevaren.


Woensdag 6 december
De stuurautomaat heeft flink moeten werken tot nu toe. Overdag is het wat bewolkt waardoor de accu's niet helemaal worden bijgeladen door de zonnepanelen. Als de zon echt begint te zakken draaien we een uur stroom met de motor om de nacht weer door te komen.
De zee is af en toe wat ruw en is het koken, afwassen koffiezetten een soort fitness. Aan beweging tijdens de tocht dus geen gebrek.

Donderdag 7 december
De mijlen vliegen snel voorbij en Mindelo komt steeds dichterbij. In de lucht zit heel veel zand dat vanuit de Sahara door de oosterlijke wind wordt aangevoerd. Alles aan boord ziet inmiddels redelijk geel. Ook mijn haar voelt super stug aan hierdoor. We zien al een paar dagen vliegende vissen echt vliegen. Een is er aan boord terecht gekomen en heeft het helaas niet overleefd. John vindt hem als hij de boom in het voorzeil heeft gezet.

Het is een bijzonder gezicht, en we zijn verbaasd dat ze een soort van fladderen van de ene golf naar de andere. Als John een Tonijn achter deze vissen aan ziet jagen gooit hij snel de hengel uit. Eerst is hij het aas kwijt aan de lijn, daarna is de hele lijn gewoon weg. Geen vis helaas. Een andere lijn op de vismolen en nog eens proberen. Wel weer een keer beet maar helaas bij het binnenhalen is de vis toch weer weg. Vanavond gewoon weer vlees ipv vis. We hebben nog 1 nacht te zeilen voor we in Mindelo zijn. We moeten daar rekening houden met de stroming. We kunnen of smorgens voor 9 uur binnenlopen of smiddags na 2 uur. Als we berekenen hoeveel mijl we nog moeten gaan we kijken of we smorgens er kunnen zijn.  Als we s-avonds aan ons kopje koffie zitten worden de golven ineens uitgezet. De zee is weer smooth zoals dat heet in de berichten en we hebben en mooie rustige nacht.

Vrijdag 8 december
We dreigen iets te vroeg aan te komen, We willen namelijk niet in het donker een onbekende haven aanlopen. Het laatste stuk gaan we niet slapen maar zijn samen in de kuip tot het licht wordt waarna we de haven gaan aanlopen.  Er wordt in de pilot gewaarschuwd voor een aantrekkende wind tussen de eilanden dus zetten we nog even een rif in het zeil.
De wind blijft rustig en ook de golven blijven kalm als we naar ondieper water gaan. Pas vlak bij het eiland zien we ook daadwerkelijk land want het is vandaag ook nog steeds wat heiig.
We gaan eerst voor anker op de ankerplek voor de marina om een beetje bij te komen van de tocht. Het anker hebben we laten zakken naast de Vagebond die we ook in Spanje en Portugal meerdere malen hebben ontmoet. Zij vertrekken vandaag naar Suriname. John blaast de rubberboot op na ontbijt en koffie en gaat eens in de marina kijken. Als hij terug komt geeft hij aan dat er voldoende plek is en we besluiten om te verkassen naar de Marina.
Het aanleggen is een beetje tricky ook omdat de jongen die ons helpt bij het vastleggen aan de mooring niet snel genoeg is waardoor we bijna tegen een andere boot op worden gezet door de wind. uiteindelijk liggen we goed vast met wat hulp op de steiger van andere zeilers.
We gaan inchecken bij de havenpolitie en de immigratiedienst. Krijgen weer stempels in onze paspoorten. We lopen nog een stukje door het plaatsje en dan nog melden bij het havenkantoor. Zo voor vandaag hebben we wel even genoeg gedaan. We gaan verder relaxen in de kuip met een drankje.


We hebben 6 dagen en 7 nachten gezeild, 881 mijl in 161 uur. Gemiddeld hebben we 5,5 knoop gevaren waarvan 17 uur op de motor.








woensdag 29 november 2017

Las Palmas op Cran Canaria

We krijgen bezoek vanuit Nederland. Onze zeilvrienden uit Harderwijk en Lunteren zijn een weekje op Cran Canaria. Ze nemen allerlei lekkers mee zoals drop, pepernoten en chocoladeletters. Sinterklaas is gearriveerd in Holland. Van de vrienden van de Aquavite, die niet mee zijn,  krijgen we een heus sinterklaas gedicht erbij en ook nog kerstwensen en versiering. Wat een super leuke verrassing.
Hier gaan we zeker van genieten komende weken. S- ├ívonds met z’n achten uit eten. Dit voelt goed en is ouderwets gezellig en vertrouwd.


We bezoeken de stad Las Palmas met de fiets. Er ligt een goed fietspad langs de kust en de oude stad is zeker de moeite waard. Daarnaast zijn er diverse moderne winkelcentra die ons minder aanspreken.




 

We maken een fietstocht naar de andere zijde naar “playa de las Canteras”. Dit strand ligt ook net onder La Isleta maar dan aan de west zijde. Het zand is hier zwart en als wij er zijn staan er flinke golven waar surfers zich uitleven.
Verder is Las Palmas een grote stad waar het heel erg druk is.

We doen wat klusjes aan de boot en John kruipt achter de naaimachine van Floor die we mogen lenen om ons zonnedoek te repareren. Bij de zeilmaker laten we er extra ogen inslaan zodat we wat extra schaduw hebben in de kuip.

De temperatuur is hier heerlijk zo rond de 25 graden met af en toe wat bewolking. De eerste week flink wat wind vanuit het zuidoosten en westen. Er staat dan ook af en toe behoorlijk wat deining in de haven. De boten op de ankerplek liggen helemaal te schudden. We wachten goede wind af om andere plekken te bezoeken.




maandag 20 november 2017

Zeilen rond De Canarische Eilanden

Lanzarote
Na een weekje Arrecife op Lanzarote waar er veel wind stond en de golven af en toe flink in de haven stonden gaan we weer eens verderop.
We kiezen ervoor om naar Papagayo point te zeilen en daar bij het strand voor anker te gaan. De pilot geeft aan dat dit een mooie ankerplek is en vanuit meerder blogs van andere zeilers vernemen we dit ook.
We zijn benieuwd of de plek beschut genoeg is omdat er nog wel wat swell staat.
Rond de punt is het water wat rommelig maar bij het strand liggen we toch wel beschut. S’avonds steekt de wind op, weer even wennen achter het anker na een maandje in de havens gelegen te hebben.
We besluiten nog een dagje te blijven liggen om te zwemmen en John wil nog wat snorkelen bij de stenen die onder water liggen. De temperatuur van het water is goed te doen. John ziet bij het snorkelen diverse vissen in diverse kleuren. Met de rubberboot gaan we naar het strand om ook vandaar te zwemmen.



Fuerteventura
We gaan verder naar Fuerteventura, de haven Gran Tarajal aan de oostzijde van het eiland. Er worden diverse weerberichten gegeven. De Navtex heeft het over 5 tot 6 Bft en de gribfiles geven 4 bft aan. We beginnen daarom met een rif in het zeil maar die kan er al snel uit. Het is een prachtig gezicht zo zeilend langs de kust van dit Vulkanische eiland. We genieten er flink van en kunnen nog niet goed bevatten dat we hier toch echt met onze eigen boot naar toe zijn gezeild.

Als we bij de punt komen waar wordt aangegeven dat er een aceleratische zone zit, ( dit is een gebied waar de wind flink kan aantrekken doordat deze de hoge bergen tegenkomt van het eiland) minderen we toch voor de zekerheid wat zeil.
De golven zijn ook af en toe redelijk dus dat maakt het iets comfortabeler. De wind trekt uiteindelijk wel iets aan maar niet extreem. We roepen de marina aan als we binnenvaren en worden door 2 vriendelijke mannen van de security opgevangen aan een vingersteiger. Ze helpen ons vastleggen en verzoeken ons over een 15 minuten met de bootpapieren en paspoorten te melden in de office. Als we wat zijn opgefrist en we naar het gebouw lopen zit alles op slot. Na een paar minuten komen de mannen er aan en blijken ze in een soort halletje kantoor te hebben waar ze onze gegevens vastleggen. Ze doen hun best om wat engels te spreken maar dat is voor de spanjaarden blijkbaar toch een erg moeilijke taal. Ze zijn in ieder geval erg vriendelijk. Van 6:30-14:00 uur heeft de havenpolitie in een iets grotere ruimte kantoor.

Er zijn overal muurschilderingen te bewonderen in het plaatsje




We vermaken ons prima hier en beklimmen ook nog een berg, John heeft een pad ontdekt aan de zeezijde en daar eerder mensen zien lopen. We gaan als ware berggeiten via een smalpaadje naar boven. Halverwege gaan we op een steen zitten en genieten van het uitzicht over land, zee en de haven.
We klauteren verder naar boven en besluiten dan om via het zandpad via de andere zijde terug te lopen. Dat gaat een stuk handiger en nu de zon weer flink zijn best doet ook een stuk minder warm.
Smiddags doen we boodschappen bij de SuperDino die ook hier tot op de steiger bezorgt dus weer flink wat water en ander drinken ingeslagen. Dat scheelt een hoop sjouw werk. Sanne en Rik van de Incentive liggen ook in de haven en komen bij ons smiddags een drankje doen in de kuip, erg gezellig.


We gaan weer een stukje verder en besluiten om naar Morro Jable te zeilen. Vandaag is er heel weinig wind maar tot de punt lukt het om wat voortgang te houden. Het laatste stuk op de motor. De ankerplek ziet er niet comfortabel uit. De boten die er liggen rollen flink op de Swell die er staat. We besluiten om de haven in te gaan.
Morro Jable is mn een resort met een haven die was bedoeld om er een moderne marina van te maken maar die plannen zijn bevroren. Erg veel plek is er dus niet.
Er is wel veel leven in de brouwerij want vanuit hier worden veel toeristische trips op land en op het water gestart op het schiereiland Jandia. Ook de vissers varen hier smorgens uit en komen met hun vangst in de middag weer terug om deze in de vishal te verkopen.

Cran Canaria
Na 2 dagen besluiten we om over te steken naar Las Palmas op Cran Canaria. Dit is de dag voor de uittocht van de ARC(Atlantic Race for Cruisers). We willen dat wel meemaken als er tegen de 300 boten vertrekken naar de overzijde, de Carieb. Het wordt helaas wel een motortocht met nog bij het eiland wat hobbelige golven. Als de zee dieper wordt gaat het wel wat beter en met het voorzeil erbij rollen we iets minder. Toch zijn we blij als de ankerplek inzicht komt. We gaan voor anker want de haven komen we vandaag nog niet in met alle boten die met de ARC meevaren. Als we voor anker liggen gaat John met de bijboot naar het havenkantoor om ons te melden met de bootpapieren en ons op de wachtlijst voor morgen te zetten om een ligplaats te krijgen.

Vertrek van de ARC op zondag 19 november, we gaan met rubberboot de haven in. John heeft de bemanning van de Mar-Jolie gesproken. Die hebben we ook bij Faro ontmoet. Hij heeft beloofd wat foto’s te maken van hun vertrek. Het is een flink feest in de haven met een drumband en muziek en iedereen die uitvaart wordt veel plezier gewenst en uitgezwaaid. Er staan ook vele toeschouwers op de kant. Het is een prachtig gezicht zoveel schepen bij elkaar.
We varen tot de buitenste pier met de rubberboot mee uit. Dan keren we om en zetten ook de Quiset nog even op de foto.



We keren terug naar onze eigen boot en wachten af tot we worden opgeroepen om de haven in te mogen. Net voor het donker kunnen we naar binnen en worden door een ploeg van de haven opgevangen bij het aanleggen. In deze haven moet je met de punt of de kont naar de steiger en dan de andere twee lijnen zitten aan een mooring onderwater vast. Omdat we de windvaan achterop hebben gaan wij met de punt naar de steiger.





vrijdag 3 november 2017

Oversteek van Rabat naar Lanzarote

Na 18 dagen Marokko besluiten we dat het tijd wordt om verder te gaan. We zien een mooi weerwindow om over te steken naar Lanzarote. Het is erg spannend maar we gaan ervoor. Na proviand en Diesel te hebben ingeslagen weer via de Douane voor uitklaring uit Marokko.
De Douane en Politie komt wederom aan boord voor inspectie en de vraag of je wapens en/ of een drone hebt. We hebben geen van beide. Er wordt ook gechecked of je bent wie je zegt wie je bent.
Formulieren moeten weer ingevuld worden en dan krijgen we fiat om Marokko te verlaten. Onder begeleiding van de pilots van de marina varen we de rivier af waar we vriendelijk worden uitgezwaaid door de vissers op de rivier.
We verlaten deze bijzondere wereld 







De overtocht gaat gepaard met  zeer weinig wind waarbij we na 28 uur motoren en nog maar een kwart tank diesel alleen maar op wind kunnen wachten. Er wordt zelfs een halve dag echt gedobberd. We worden daarbij wel door een groot aantal dolfijnen getrakteerd op een show met een hoop gespartel en flinke sprongen. We spotten tijdens onze tocht ook nog walvissen en een paar zeeschildpadden.
Op de 2e dag komt er een vogeltje aangevlogen die bij ons komt uitrusten.  Voor degene die de Volvo ocean race volgen hebben we zelfs een volvo ocean race momentje als de vogel het zo gezellig vind en op ons hoof d en schouders gaat zitten.




De 3e dag komt er wederom een vogel bij ons zitten in de kuip. Hij pikt wat vliegjes weg en kruimels. We geven hem wat water wat hij gretig opdrinkt.
We zoeken op wat voor soort het is. Het blijkt een “zwartkop” te zijn. S’nachts slaapt hij onder de buiskap gezeten op de lijnen om bij zonsopkomst nog even rond te hippen in de kuip en dan weer zijn weg al vliegend te vervolgen.


Als eindelijk de mijlen tot Arecife beginnen af te nemen en we Lanzarote zien liggen in het vroege ochtendgloren zijn we blij als we tegen het middag uur de haven binnen varen. Zeilen naar beneden halen en een plekje krijgen toegewezen aan de steiger.
Uiteindelijk doen we er 5dagen en 5 nachten over om in Arecife op Lanzerote aan te komen.
We gaan nu eerst maar eens bijkomen en ons realiseren dat we toch echt wel tot aan de Canarische eilanden zijn gezeild.




Een jaar of 8 geleden zijn we in Puerto del Carmen op Lanzarote geweest. Hebben toen al een en ander gezien van het eiland maar willen hier nog wel eens rondkijken. Misschien nog een dagje met een auto rondtoeren en uiteraard op het strand ergens gaan liggen.